Gmina Osięciny

Gmina zlokalizowana jest przy trakcie łączącym Brześć Kujawski i Radziejów – dwa ośrodki w obrębie Kujaw odgrywające istotną rolę już od wczesnego średniowiecza sprawia, że historia tych ziem zawsze pozostawała z nimi w bliskim związku. Istotną rolę odgrywała również bliska lokalizacja Włocławka, od XII w. Stolicy biskupstwa.

Charakterystyka Gminy

Obszar gminy Osięciny leży w południowej części województwa kujawsko-pomorskiego i północno-wschodniej części powiatu radziejowskiego. W wewnętrznym podziale administracyjnym powiat dzieli się na jednostki samorządowe. Gmina Osięciny jest jedną z 7 gmin powiatu radziejowskiego.

Wpisani w dzieje Osięcin i okolic

W czasie okupacji hitlerowskiej diecezja włocławska straciła 220 kapłanów tj. ponad 50% duchowieństwa. W tej liczbie znaleźli się dwaj kapłani z Osięcin: ks. proboszcz Wincenty Matuszewski i ks. prefekt Józef Kurzawa. Zamordowani zostali w bestialski sposób w nocy z 23 na 24 maja 1940 r.

KOMUNIKATY

Przerwa w dostawie energii elektrycznej

W dniu 05.10.2020  w godz. 8.00-14.00 nastąpi przerwa w dostawie energii elektrycznej dla odbiorców zasilanych ze stacji transformatorowej  Osłonki 4 Informacje o wyłączeniach w dostawie energii elektrycznej można śledzić na bieżąco klikając w logo ENERGA – Operator...

więcej komunikatów »

Kujawy Bachorne Stare

Zespół Folklorystyczny „Kujawy Bachorne Stare” istnieje już 10 lat i cieszy się ze swoich osiągnięć rozsławiając piękno naszych Kujaw.Pomysł powstania zespołu zrodził się na zebraniu członków ,,Związku Emeryta, Rencisty i Inwalidy” przy Urzędzie Gminy w Osięcinach. We wrześniu 1994 r. z inicjatywy przewodniczącej i członków tegoż związku powstał pomysł na założenie zespołu Folklorystycznego. Aby znaleźć chętnych, przewodnicząca zorganizowała spotkanie i przy ciastku i herbacie zaczęto wspominać jak to niektórzy brali udział w amatorskich przedstawieniach organizowanych w szkole, przy kościele i Straży Pożarnej. Zaczęto przypominać sobie różne wierszyki, piosenki i tańce, które również zasłyszane były od naszych rodziców, dziadków i znajomych. Już pod koniec spotkania znaleźli się pierwsi chętni. Byli nimi Teresa Wyrzykowska, Alina Maciejewska, Romana Pawłowska, małżonkowie Maria i Stanisław Nowak, Maria i Roman Janiszewscy, Anna Musiał z 5-letnią wnuczką Lidią Masłowską. Na następnym spotkaniu doszli: Andrzej Matuszewski z córką Moniką, Józef Pawłowski, Henryk Jóźwiak, Krzysztof Kurant, Kazimierz Byczek. I tak powstał zespół liczący 24 osoby, w tym 4 członków kapeli. Kierownikiem zespołu została p. Teresa Wyrzykowska. Pozostała sprawa strojów. Zaczęliśmy od szukania czegoś we własnych domach, sklepach z tzw. „odzieżą używaną”, wystąpiliśmy z prośbą do Banku Spółdzielczego w Osięcinach o zakupienie materiału na uszycie choćby części strojów. Udało się. Bank nie odmówił nam pomocy. Niektóre nasze członkinie umiały szyć i haftować, więc zaczęliśmy kompletować stroje. Już w lutym 1995 r. na wieczorku karnawałowym daliśmy pierwszy koncert jako zespół pod nazw, „Kujawy Bachorne”. W tym składzie i pod tą nazwą działaliśmy do końca 1997 r.

  

W 1998 r. Zespół podzielił się na dwie części, wraz z podziałem odeszła kierowniczka Teresa Wyrzykowska, zmieniając swoją część zespołu na „Klub Seniora”, który pokazywał obrzędy obchodzone na Kujawach.
Do jednej i drugiej części zespołu doszli nowi członkowie i w ten sposób powstały dwa odrębne zespoły. Nowymi członkami naszego zespołu byli: Maria Paszkowska, Danuta Ziółkowska, Maria Lewandowska, Julian Troszyński z wnuczką Pauliną, Bolesław Głowacki.
Ponieważ dwa zespoły nie mogły działać pod jedną nazwą więc do nazwy „Kujawy Bachorne” dopisaliśmy „Stare” i od tej pory działamy jako zespół „Kujawy Stare Bachorne”. Jak sama nazwa wskazuje „Stare” dlatego, że jesteśmy najstarszymi członkami tegoż zespołu oraz śpiewamy przyśpiewki, piosenki i tańczymy stare kujawskie tańce, tak jak robili to nasi dziadkowie. Na pierwszym spotkaniu podzielonego zespołu wybrano nowego kierownika. Został nim nasz akordeonista Krzysztof Kurant z Witowa. Choć jest rolnikiem i był sołtysem, to tak organizuje swoje obowiązki, że raz w tygodniu spotykamy się na próbach. Niektórzy nasi członkowie na próby przyjeżdżają własnymi samochodami z Piotrkowa, Morzyc, Witowa, Powałkowic, Dąbia, Borucinka, Samszyc, Pułkownikowa. Z powodu spraw rodzinnych w roku 2003 kierownik zawiesił swoją działalność, a po Nim obowiązki przejął Andrzej Matuszewski. Obecnie zespół liczy 25 osób, w tym 5 członków kapeli: Krzysztof Kurant-akordeon, Henryk Jóźwiak-bęben, Henryk Szynkiewicz skrzypce, Ireneusz Staszak-akordeon i Henryk Zieliński-trąbka. Jubileuszu tego nie doczekało dwóch członków kapeli: Kazimierz Byczek-skrzypce i Bolesław Głowacki-skrzypce.
Jesteśmy zespołem pokoleniowym, gdyż należą do niego dzieci, młodzież i dorośli. Dorośli są w wieku od 50-73 lat. Zespół cały czas działa przy G.O.K. w Osięcinach, finansowo wspIerany przez Urząd Gminy, bo bez tego wsparcia nie możnaby się zaprezentować poza swoją gminą. Dzięki tej finansowej pomocy wyjeżdżamy na zaproszenie do sąsiednich gmin, powiatów i województwa. Bardzo często występujemy w Ciechocinku, np: „Jarmark Ciechociński”, powitanie wiosny, w sanatoriach, dla dzieci niepełnosprawnych, na zaproszenie Banku Spółdzielczego, dla gości z Indii oraz „spotkaniu Folkloru Kujaw i Ziemi Dobrzyńskiej”.
We Włocławku na przeglądzie dorobku Gminy Osięciny, w szkołach na „Dzień Babci i Dziadka”, na festynach i piknikach rodzinnych oraz dożynkach.
Największą naszą satysfakcją był wyjazd na przegląd Folkloru do Rzeszowa, z którego wróciliśmy z wyróżnieniem.

 

W 2002 r. Występy w Muzeum Etnograficznym w Toruniu wyjazd ze Stowarzyszeniem „Wspólnota Polska” z Torunia na Litwę.
Zespół brał też udział w Jubileuszu 500-lecia Fary w Bydgoszczy na zaproszenie „twórców ludowych” w Golubiu Dobrzyniu i Bydgoszczy na przeglądzie Folkloru i wiele jeszcze innych wyjazdów. Ze wszystkich przywozimy skromne nagrody rzeczowe lub pieniężne. Wszyscy jesteśmy zadowoleni, że możemy wyciągać stare korzenie i przekazywać je młodemu pokoleniu, aby tradycje i zwyczaje panującew naszym regionie oraz Kujawskiej Ziemi nie zaginęły.
I tak dalej kontynuujemy swój folklor.
Dziękujemy władzom samorządowym i sponsorom za finansowe wsparcie bez którego nie moglibyśmy działać.